Van Aert heeft het bewijs al geleverd: hij versloeg Pogačar op Parijs-Roubaix 2026, in het velodroom, rechtstreeks tegen elkaar — bewijs dat de meest dominante renner in het peloton niet onaantastbaar is op elk terrein. Op de Vuelta jaagt van Aert niet op rood in de bergen; hij mikt op het groen, ritzeges en de openingstijdrit in Monaco, waar hij tegen Het Laatste Nieuws zei: «De rode leiderstrui pakken in het openingsweekend staat op mijn lijstje.» Met 58.000 hoogtemeters die Pogačar vrijwel zeker de eindzege garanderen, speelt de echte spanning van de koers zich een laag lager af — en dat is precies waar van Aert opereert.